Afgelopen dagen

Vrijdag 17 juni 2011

Er is niet heel veel (anders) gebeurd dan de laatste keer dat ik schreef. Wat wel leuk is om te vertellen is dat Yuko en ik weer ‘vriendjes’ zijn. Na dat gedoe met die zes schaaltjes (wat er dus vijf moesten zijn) heb ik haar die dag verder genegeerd. Als ze iets aan me vroeg zei ik heel aardig ‘Ja natuurlijk, doe ik’ maar verder geen persoonlijk geouwehoer, dat kan ik dan gewoon niet. Op dat moment mocht ze van mij gewoon even lekker in haar sop gaarkoken. En dat gaarkoken was deels de oplossing. Het andere deel was dat ik me er de volgende dag overheen moest zetten. En dat is moeilijk voor mij, dat weten velen van jullie wel. Er zou eigenlijk eerst even over gepraat moeten worden voor het weer goed kon zijn. Maar ik heb tegen mezelf gezegd dat ik hier niet ben om vrienden te maken maar dat ik hier ben om iets goeds te doen en vanaf dat moment ben ik me gaan storten op het werk. Overal waar ik werk zie pak ik het op (op één ding na, maar daar kom ik later op terug). Ik maak schoon, voer de dieren, help met koken, zoek Zakumi (caracal) als het nodig is en dit alles na keurig overleg met Yuko. Zo heeft zij het idee dat ik initiatief neem maar altijd met haar goedkeuring. En het werkt! Ik kan duidelijk merken dat ze me waardeert nu en hoe minder ik praat, des te meer zij gaat praten. Interesse in mij, mijn kennis of het werk dat ik doe is er totaal niet, maar ook daar heb ik me overheen gezet. Zo is ze nou eenmaal niet en ik probeer dat te respecteren. Interesse in Japan wordt echter wel enorm gewaardeerd dus zo nu en dan gooi ik er weer ’s een ‘en hoe gaat dat in Japan?’ eruit. Ik ben enorm opgelucht dat het tij is gekeerd want twee weken kan dan heel lang zijn. Vooral voor iemand die zo snel verveeld is als ik. ;-)

Ach wat zeg ik nou? Niks bijzonders gebeurd de afgelopen dagen.... Tssssss, ik heb een totale maansverduistering gezien! Echt megagigavetkoel man! Ik heb foto’s gemaakt maar aangezien ik niet voor fotograaf heb geleerd, wat heel jammer is overigens, zijn ze niet zo heel goed gelukt. De maan werd een beetje roodachtig in de schaduw van de aarde. En op het moment dat dit proces ongeveer halverwege was ging het heel hard waaien. We vragen ons nog steeds af of dat iets met de maansverduistering te maken kan hebben...

Gisteren was het Youthday hier in Zuid Afrika. Ik heb geen idee wat er dan wordt gevierd maar men is hier dan vrij en de vrijdag erna zijn de kinderen ook vrij. Dussssss, Will en de kinderen kwamen woensdagavond aan bij Modgaji. Ook Rebecca, de oudste dochter van Will was mee. Daarvan was gezegd dat ze nog erger zou zijn dan haar jongere zusje maar dit is me gelukkig erg mee gevallen. Ook Rachel was niet zo erg als de eerste keer. Ik ga hier verder geen lang verhaal van maken. Zowel woensdag- als donderdagavond was het weer raak. Papa te dronken om te lopen maar wel in de auto stappen om 17km verderop in Steytlerville verder te gaan drinken. En nu is het vrijdagochtend en zijn ze vanochtend vertrokken zonder gedag te zeggen. Ik zie Will niet meer voor ik vertrek en kan alleen maar denken: nou graag gedaan hè?!

Maar begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, ik geniet van elke minuut met de dieren hier! :-)

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer