Drakensberg

Vrijdag 3 juni 2011 (Baz bus to Drakensberg)

Helaas is het me niet gelukt om genoeg geld te pinnen voor de komende drie dagen. Toen ik vannochtend met Rob naar een ATM reed bleek ik niet genoeg geld op mijn rekening te hebben. Dat is balen. Ik kan wel slapen en eten en ook de tours die ik wil doen lukken wel maar dan is het allemaal kielekiele en daar houd ik niet zo van. Ik wil gewoon genoeg bij me hebben. Sonja heeft me vanochtend nog gezegd dat ze het geld van de huur van Kapil vandaag zou storten dus misschien kan ik het nog ergens pinnen voor ik aankom. Daar in het hostel kan het i.e.g. niet.

Onderweg stoppen we in Harrismith en daar is een ATM. Ik zoek naarstig naar een onbeveiligde wi-fi verbinding. Dan kan ik Sonja vragen of het al gestort is. Helaas geen verbinding. Ik kijk rond en zie een Mug&Beans, je weet wel, van het vliegveld in Jo'burg. Zouden ze hier ook gratis wi-fi hebben? Ik loop naar binnen en verdomd, ze hebben 't. Ik vraag aan Son hoe het ervoor staat en ze zegt dat ze het over 5 minuten op de rekening heeft staan. Ondertussen word mij gevraagd of ik een tafel wil of koffie wil bestellen om mee te nemen. Uhh nee ik wacht op een vriend lieg ik. Argwanend kijkt ze me aan en vraagt of ik buiten wil wachten. Shit, verbinding weg! Ik drentel wat over het terras en in het uiterste puntje heb ik weer verbinding. Meteen krijg ik een melding van Sonja dat het geld gestort is. Ik ren naar de ATM en ja hoor, ik kan weer flappentappen! :)

Om 14.00 uur ongeveer kom ik aan in het Amphitheatre hostel en word begroet door een allerschattigst hondje. Het is hier prachtig! (foto's volgen later, kan de komende dagen hier niet uploaden helaas). Ik heb een dorm geboekt omdat dat het goedkoopst is (12,5 euro per nacht) maar als ik daar aankom blijken er drie jongens in te slapen en allen hebben een onderste bed van een stapelbed genomen. Ik geloof niet dat ik hier zin in heb en vraag bij de receptie wat mijn opties zijn. Een kamer voor mezelf kost 28 euro per nacht en ik twijfel geen moment. Doen! Het is een soort unit met een stapelbed (ik lig lekker onder) en een waterkoker (daar istie dan!) en thee en koffie. Heel luxe eigenlijk en helemaal voor mij alleen.

Vanmiddag heb ik een wandeltocht gedaan die begon in de tuin. Het hondje kijkt me aan alsof ze wil zeggen:"Ja? Ga je wandelen? Mag ik mee? Jaaah, ik ga met je mee!" en rent voor me uit. Ze kent de weg en de wandeling is schitterend. We lopen tussen het koren door, langs een riviertje, om de grote boom en weer terug. Het is ongeveer 4km en bij terugkomst in het hostel loopt ze helemaal mee naar mjn kamer. Daar gaat ze liggen. Ik bedank haar voor het meewandelen. Ik heb weer een nieuw vriendje gemaakt en ze heet Pip. :)

Reacties 1

Simone 03-06-2011 18:12

Hoi! Oh leuk, wij hadden ook bij elke campsite, backpackers en andere plekjes onze eigen beestjes. Soms lag er gewoon de hele nacht een Jack Russell in de tent of een teckel op mijn voeten (die dan ook nog Sausage heette ach gos...). En zo veel leuker dan hier, want ze lopen los, blijven bij je en zijn meteen ontzettend trouw.

Harrismith... ben ik ook wel eens geweest geloof ik. Herinnering weer uitgewist. Nu dus bij het Amphitheatre, oh, da's zo mooi daar!

Geniet meis, ik geniet op afstand een beetje mee.
Simone

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer