Modgaji, het weekend

Vrijdag 10 juni 2011

Het weekend hier bij Modgaji is weer voorbij en de dagen zijn redelijk snel voorbij gegaan. Vrijdagavond kwamen Will en zijn dochter Rachel vanuit Port Elizabeth om hier het weekend door te brengen. De dochter is 11 maar dat zou je zeker niet zeggen. Ze is groter dan ik (op zich niet zo moeilijk), weegt denk ik 1,5 keer zo veel en heeft een attitude van een kind van 16. Terwijl ik met Lucky aan het knuffelen ben bij de open haard, begint papa bij binnenkomst in de keuken meteen met bier drinken. Voor ik me uberhaupt kan voorstellen is meneer al strontbezopen. Zijn 11-jarige dochter staat een heerlijke curry te maken, dat moet ik haar nageven. Dat is ongeveer het enige positieve dat ik nu nog over haar kan vertellen helaas.

Na het eten van de curry springt Lucky bij me op schoot en klimt in m’n nek. Hij is vastberaden om hier eens even lekker te gaan liggen slapen. Hij spint hevig en begraaft zijn neus in mijn vest. Dit blijft één van de mooiste dingen aan katten. Zij bepalen wat er gebeurt en hoe. Uiteraard zolang ik dat goed vind maar bij mij kun je als kat erg ver gaan. Ik zie Rachel kijken en iets zegt me dat ze het er niet mee eens is. Na een minuut of vijf staat ze op en stiert als een olifant richting keuken waar Yuko de afwas staat te doen. “Lucky needs his bottle”, hoor ik haar tegen commanderen. Yuko zegt haar dat het nog lang geen tijd is maar Rachel neemt geen genoegen met dit antwoord en zeurt bij papa. Natuurlijk krijgt ze haar zin en met het flesje in haar hand komt ze trots de kamer weer in. Lucky ligt dicht bij mijn gezicht en wat je dan zeker niet moet doen is met het flesje voor z’n neus wapperen. Ik krijg een enorme haal in mijn gezicht en geef Lucky aan haar. Ik geef haar daarbij een blik die hopelijk heeft gezegd dat ze de rest van het weekend maar goed op haar tellen moet passen. Ik ga naar m’n kamer om af te koelen van dit voorval.

Zaterdag 11 juni 2011

De dagen krijgen meer structuur. Het ochtendrondje bestaat uit het voeren van de wildcats, het ophalen van de voerbakken van de servals, het voeren van de hyena babies, voeren van het paard Mary Poppins, en het voeren van de babies in de kamer, Lucky en Baby Boy. Zo heet die laatste niet maar hij heeft geen naam dus ik noem hem maar zo. Het gaat trouwens fantastisch met hem. Hij komt nu steeds vaker op schoot om te spelen. Aanraken is nog wat te veel gevraagd maar ook dat wordt al veel beter. ’s Middags snijden we vlees. Niet elke dag maar als het nodig is. In de koelcel ligt nog een hele kudu en die moet versneden worden. Dit lijkt me echt een werkje voor Lisette. Die wilde vroeger pathaloog anatoom worden, nou ontleden is ‘t. Dan hebben we ook nog twee keer per dag speelkwartier met de hyena babies Petrol en Diesel. Ze mogen dan in de tuin lopen en krijgen kapotgeslagen botten om op te kauwen. Om ze weer naar hun hok te krijgen gebruiken we klaargemaakte flessen melk. Ze zijn er gek op. Ik heb een heel leuk filmpje gemaakt van twee om melk schreeuwende hyena pups. Houd je oren vast dicht! ’s Avonds nog een rondje. Wildcats voeren, katten binnen voeren en de servals voeren. En deze laatsten zijn niet gemakkelijk. Eén van de servals was vroeger tam maar nu niet meer. Sterker nog, ze is erg gemeen geworden tegen mensen. Als we het hok ingaan met vlees dan blaast ze of haar leven er vanaf hangt. En niet van een grote afstand, nee van slechts een halve meter afstand en dat is behoorlijk eng want die servals zijn erg groot. Ja en wat ze je dan leren hier is om een groot stuk vlees te pakken en dat weg te gooien als zij zo doet. Een prachtig voorbeeld van een positieve bekrachtiging, het gedrag zal alleen maar toenemen. Zo zijn er overigens nog legio voorbeelden hier. Ik moet mijn gedragstherapeutenpet echt afzetten soms. Is wel erg moeilijk. Na alle dieren te hebben gevoerd zijn wij zelf aan de beurt. Yuko en ik koken en we eten gezamenlijk aan de keukentafel alwaar de dag wordt beschouwd en de activiteiten van morgen worden besproken.

Vandaag neemt Will ons mee naar het dorp Steytlerville om te lunchen. Onderweg is Rachel met de radio aan het klooien. Papa zegt één keer dat ze moet ophouden maar het wicht gaat gewoon door en stoort zich nergens aan. Van de ene zender naar de andere en weer terug. Ook gaat het raam wagenwijd open en ik en Yuko waaien weg op de achterbank. Ik vraag haar vriendelijk of ze het dicht wil doen. Papa drukt op het knopje om het raam dicht te doen maar ze zeurt zo hevig dat het raam uiteindelijk voor de helft open blijft staan. Ondertussen heeft ze ook de airco aangezet en de blower op vol vermogen. Ook hiervan vraagt haar vader dit niet te doen maar helaas, hij heeft totaal geen overwicht op haar.

’s Middags ga ik even bij Lucky kijken. Rachel ligt met een dekentje op de bank TV te kijken. Dat is in een andere ruimte maar door de louvre deurtjes kan ze mij wel horen. Ze hoort mij spelen met Lucky en commandeert haar vader om de serval te gaan halen voor haar. En geloof ’t of niet, papa komt de kleine Lucky halen! Hij ziet dat ik met ‘m aan het spelen ben en pakt ‘m op en zet hem bij zijn dochter op de bank. Nog zo’n prachtig voorbeeld van hoe je gedrag moet laten toenemen...

En als ze nou nog leuk met hem omging dan kon ik er nog overheen stappen maar de manier waarop ze ‘m vasthoudt en de vreselijke manier waarop ze ‘m weer weggooit als hij iets doet wat haar niet aanstaat, vreselijk! UHG, wat een naar kind! (En ze is pas 11....)

’s Avonds doen we een braai, een BBQ maar dan op z’n Afrikaans. ‘Daddy’ is weer behoorlijk lazarus en er is een rugby wedstrijd op TV. Rachel ligt op de bank, nog steeds met haar dekentje maar inmiddels zijn de verpakkingen van de KitKat en de chips erbij gekomen. Oh en de 1,5 literfles cola die vanmiddag is geopend, is ook al zo goed als op. Dronken als Will is, gaat hij mij uitleggen wat de rugby regels zijn. Die kende ik nog niet dus op zich best interessant maar na vijf minuten lallen heb ik ’t wel gezien. Ik ga nog maar even ‘stiekum’ met Lucky en Baby Boy spelen. Ik doe het dit keer heel voorzichtig en stilletjes zodat BitchKid me niet hoort. Het werkt, ze komt hem niet halen. Om 21.00 uur moet Will z’n bed in, hij kan amper op z’n benen staan. Wat achterblijft is een grote puinhoop aan etensresten en vaat. Na de afwas ga ik ook m’n bed in. De avonden zijn vrij kort maar we zijn dan ook echt moe na zo’n dag.

zondag 12 juni 2011 (rustdag)

Vandaag doen we weinig. We geven alle dieren te eten maar verder doen we niet zo veel. Ik heb wat sokken en ondergoed met de hand gewassen want er is al dagen te weinig water om de wasmachine te laten draaien. Alle andere kleding was ik niet meer want het is binnen een paar uur toch weer vies. M’n broek zit vol bloed- en melkvlekken. Het maakt hier niemand wat uit. Ook hebben we vandaag de kleine Lucky mee naar buiten genomen. Hij is zo op mensen gericht dat hij gewoon achter je aan wobbelt. Is het al duidelijk dat ik verliefd op ‘m ben? :-)

Morgen wordt hopelijk weer een mooie dag. We gaan jagen met Buhle [Boesjlee] en haar vier jongen. Die zijn een maand of acht oud en lopen dus lekker onderzoekend overal naartoe. Voor mamma Buhle is dat lastig jagen, maar ze zal het toch moeten doen. Het kan wel een paar uur duren voor ze iets heeft gevangen en we haar samen met haar jongen kunnen zien eten...

Reacties 1

Toinny 13-06-2011 10:15

He meissie!

Wat een prachtige verhalen weer, jij moet schrijfster worden! Ik heb er in ieder geval enorm van genoten!! Je vertelt het allemaal zo levendig, op die manier lijkt het net of we er bij zijn, heerlijk! De sauna met je meisje was lekker ontspannen, we hebben ons achterlijk laten verwennen door de schoonheidsspecialiste, die tevens barvrouw en bediende was, hoe bijzonder! Petje af voor die meiden daar!
Zo, ik sta met mijn koffer in de hand want vlieg vanmiddag naar het party eiland Ibiza, ff lekker weg uit eigen land haha!! Gewoon een weekje, maar ik ga er eens goed van genieten! zon, zee, strand en limonade (ahum)!
Geniet nog even meissie en als je weer back in Holland bent, spreken we snel af, wil alles van je weten! (behalve je pincode)
XXXXX Toin

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer